poniedziałek, 01 styczeń 2018 14:25

Jak oceniać ciężar grzechu?

Napisał

Bóg pozwala człowiekowi skorzystać z wolności, choćby nawet przeciw Stwórcy. I choć człowiek skosztuje gorzkiego smaku samotności i grzechu, to Bóg czeka; nigdy nie odtrąca powracającego z błądzenia człowieka.

Gdy dziecko pozostawione samo w domu uczyni coś złego, na widok powracającego ojca może zareagować dwojako: albo pokornie podejdzie i, rzucając mu się na szyję, przyzna się do popełnionego błędu, a następnie przeprosi za wyrządzoną przykrość, albo też będzie ukrywało zaistniałą szkodę. Gdy jednak ojciec sam odkryje przewinienie dziecka, jego kara będzie surowsza, niźli w przypadku dobrowolnego przyznania się dziecka do błędu. W sakramencie pokuty chrześcijanin, który przyznaje się do swych win, uprzedza słuszne oskarżenie przez Ojca. Święty Paweł apostoł podpowiada: Jeżeli zaś sami siebie osądzimy, nie będziemy sądzeni (1 Kor 11, 31).

Rachunek sumienia

Z czego będziemy osądzeni przez Ojca, a więc na co trzeba zwrócić szczególną uwagę w czasie rachunku sumienia?

  1. 1. Z rozporządzania otrzymanymi talentami – w ewangelicznej przypowieści Jezus uczył o Ojcu: Przywołał więc dziesięciu sług swoich, dał im dziesięć min i rzekł do nich: „Zarabiajcie nimi, aż wrócę” (Łk 19, 13).
  2. 2. Z miłosierdzia – w biblijnym obrazie sądu Jezus pyta o czyny miłosierne: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili (Mt 25, 40).
  3. 3. Z owoców życia – darem Boga jest czas i miejsce naszego życia. Wobec nieurodzajnego drzewa Bóg mówi: Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduję. Wytnij je, po co jeszcze ziemię wyjaławia? (Łk 13, 7).
  4. 4. Z naszego stosunku do woli Bożej – zawarta jest ona w przykazaniach, wpisana została w głos sumienia każdego człowieka, wyraża ją także nauka Kościoła i prośby ludzi nam życzliwych. Wzorem jej pełnienia jest Jezus, który modlił się do Ojca: Nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie (Łk 22, 42).
  5. 5. Z przebaczania innym – prośby do Boga o darowanie nam win powtarzamy codziennie: Przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto nam zawinił (Łk 11, 4).
  6. 6. Z wolności od bogactw, od tego, co proponuje świat, z chciwości i nadmiernego zaufania temu, co rdza niszczy (Mt 6, 19).

Najnowsze od ks, prof. dr hab. Andrzej Zwoliński

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

Już 46 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions