niedziela, 08 maj 2016 13:48

Czary i hiszpańska inkfizycja

Napisane przez dr hab. Cezary Taracha

Okresem szczególnego nasilenia walki z czarami była epoka nowożytna, zwłaszcza XVI i XVII stulecie.

Z problemem czarów oraz odwoływania się do złych mocy w celu niszczenia boskiego i naturalnego porządku rzeczy, szkodzenia innym ludziom czy zmiany ich zachowań Kościół stykał się od początku swego istnienia. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa prześladowana wspólnota wierzących nie była w stanie skutecznie zapobiegać tego rodzaju praktykom. Sama podlegała licznym i okrutnym represjom ze strony państwa. Jednak od chwili, gdy chrześcijaństwo stało się religią dominującą, podjęto intelektualną i organizacyjną walkę z różnego rodzaju przejawami herezji, w tym z praktykami czarownictwa.

Początki inkwizycji hiszpańskiej

Nowożytni teologowie, jak np. włoski inkwizytor Bernardo da Como, uznali ludzi parających się czarami za nową sektę heretycką, którą należy bezwzględnie zwalczać. W 1484 r. papież Innocenty VIII wydał bullę poświęconą temu niebezpiecznemu procederowi. Metody postępowania wobec tej kategorii przestępstw przeciwko wierze zostały ujęte w formę rozporządzeń i podręczników, jak np. słynny „Młot na czarownice” z 1487 roku. Pierwszoplanową rolę w zwalczaniu niebezpiecznego zjawiska czarów odgrywała inkwizycja kościelna, a w szczególności hiszpańska. Co istotne, przyczyniła się ona do bardziej racjonalnego podejścia do tych praktyk oraz do kwestii karania osób skazanych za tego rodzaju działalność. Inkwizycja hiszpańska została powołana do istnienia w 1478 r. na mocy bulli papieża Sykstusa IV „Exigit sinceras devotionis affectus”. W dokumencie tym określono charakter i cele działalności Trybunału Wiary, jego organizację, kompetencje, a także metody działania. Podstawowym zadaniem inkwizycji było czuwanie nad religijną jednolitością społeczeństwa oraz przestrzeganiem zasad wiary katolickiej. W pewnym sensie istotna stała się też ochrona różnorodnych interesów Kościoła i jego instytucji. Inkwizycja działała na styku sfery religijnej i świeckiej. Generalny inkwizytor oraz Suprema, czyli Najwyższa Rada Trybunału Wiary, mieli duże wpływy w katolickiej monarchii hiszpańskiej. Oddziaływali nawet na kierunek polityki wewnętrznej państwa. Kompetencje hiszpańskiej inkwizycji zostały określone w tzw. starych i nowych instrukcjach. W walce z herezją odwoływały się one do wcześniejszego ustawodawstwa kościelnego, ale równocześnie wprowadzały nowe rozwiązania prawne, właściwe dla hiszpańskiej rzeczywistości. Znawca problematyki inkwizycyjnej Ricardo Juan Cavallero podkreśla, że trybunał ścigał różnorodne przestępstwa w zakresie wiary. Do najcięższych wykroczeń przeciw wierze zaliczano: wróżby, przyzywanie demonów, czary oraz zaklęcia, astrologię i chiromancję (wróżenie z dłoni). Ten obszar przestępstw był traktowany bardzo poważnie. Praktyka inkwizycyjna doprowadziła jednak do istotnych zmian w postępowaniu względem osób podejrzanych o tego rodzaju praktyki.


Drodzy Czytelnicy,

okladka E099 1120

wspierajmy się nawzajem w tym trudnym czasie! Temat nowego numeru „Miesięcznika Egzorcysta to Śmierć - brama do życia. Zakupów możesz dokonać w naszej księgarni internetowej MONUMEN.PL

Polecamy

  • najnowszy numer „Miesięcznika Egzorcysta”, również w wersji cyfrowej.
  • prenumeratę „Miesięcznika Egzorcysta” w wersji papierowej lub cyfrowej
  • duży wybór książek oraz archiwalne numery miesięcznika, także w wersji cyfrowej oraz
  • dewocjonalia.

Nie musisz wychodzić z domu. „Miesięcznik Egzorcysta” i książki prześlemy na Twój adres.

Bądźmy razem

Zespół „Miesięcznika Egzorcysta”

Wszystkie numery

Piszą dla nas

Już 67 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem