wtorek, 01 wrzesień 2015 17:56

Erotyczna MITOMANKA jako autorytet naukowy

Napisał

Swą książką pt. „Coming of Age in Samoa” (Dojrzewanie na Samoa) Margaret Mead spowodowała prawdziwą rewolucję w światowej antropologii. Z przeprowadzonych badań wyprowadziła wiosek, że wiele zachowań, które zwykło się uważać za naturalne dla człowieka, to ograniczenia narzucone nam przez cywilizację.

 

Swą pracę 27-letnia Mead opublikowała w 1928 r. Trzy lata wcześniej jako doktorantka i uczennica prof. Franza Boasa, twórcy antropologii kulturowej, udała się na archipelag wysp Samoa, by przeprowadzić studia nad dojrzewaniem miejscowej młodzieży. Interesował ją problem, czy czas młodzieńczych buntów, niepokojów i konfliktów jest okresem uniwersalnym, charakterystycznym dla wszystkich społeczeństw, czy też pozostaje uwarunkowany kulturowo i przebiega odmiennie w różnych cywilizacjach.

 

Raj „wolnej miłości”

„Dojrzewanie na Samoa” szybko stało się światowym bestsellerem głównie z powodu tego, że nie było pracą czysto akademicką napisaną żargonem naukowym, lecz przypominało raczej erotyczną powieść. Wystarczy zacytować pierwsze zdania drugiego rozdziału książki: Dzień zaczyna się tu o świcie, ale jeśli księżyc świeci aż do świtu, okrzyki młodych mężczyzn słychać ze zbocza gór jeszcze przed nastaniem dnia. Niespokojni wśród mroków nawiedzanej przez duchy nocy, dziarsko do siebie pokrzykują przy pracy. Z pierwszym brzaskiem wstającego dnia, padającym na gładkie brunatne dachy, kiedy smukłe palmy ukazują się na tle bezbarwnego połyskliwego morza, kochankowie wymykają się z kryjówek w cieniu palm albo w cieniu czółen wyciągniętych na brzeg i biegną do domu, żeby dzień zastał każdego na wyznaczonym do spania miejscu. Margaret Mead odmalowała wyspy Samoa jako raj „wolnej miłości”, gdzie nie obowiązują żadne tabu seksualne panujące w cywilizacji zachodniej. Współżycie jest tam traktowane jako nieskrępowana niczym zabawa, której niemal wszyscy oddają się spontanicznie bez żadnych zahamowań. Amerykańska antropolożka pisała, iż Samoańczycy śmieją się z historii o romantycznej miłości, wzruszają ramionami na wierność wobec nieobecnej przez długi czas żony czy kochanki, wierząc, że nowa miłość szybko zastąpi starą (…) a posiadanie wielu partnerek nigdy nie wyklucza wyznania każdej z nich swego uczucia. Mead dodawała, że miłość romantyczna w formie, w jakiej pojawia się w naszej cywilizacji, nierozłącznie związana z ideami monogamii, wyłączności, zazdrości i absolutnej wierności, na Samoa nie występuje. Według jej opisów nie istnieje tam również pojęcie perwersji seksualnej. Powszechnie praktykowana jest nie tylko częsta zmiana partnerów płciowych, lecz także stosunki homoseksualne. Szczególną swobodą obyczajową cieszy się samoańska młodzież. Niemal wszystkie dzieci w wieku 6, 7 lat onanizują się, a stosunki seksualne podejmują już jako nastolatkowie. Od 14. roku życia praktycznie nie myślą oni o niczym poza współżyciem, a możliwość zachowania cnoty jest dla nich czymś niewyobrażalnym. W efekcie ich dojrzewanie pozbawione jest stresów i niepokojów, jakie towarzyszą nastolatkom w cywilizacji zachodniej. Panująca na Samoa atmosfera kulturowa, sprzyjająca „wolnej miłości”, sprawia, że życie seksualne mieszkańców archipelagu jest spontaniczne i niezwykle udane. Nie występuje tam praktycznie impotencja czy oziębłość seksualna, nie ma problemów małżeńskich i represyjności w stosunkach międzyludzkich, a ludzie są szczęśliwi. Samoańczycy wiedzą, że zarzewiem konfliktów są silne uczucia, które zbyt mocno angażują człowieka. Dlatego preferują związki powierzchowne, przygodne i przelotne, zaś unikają relacji głębokich i wywiązujących przywiązanie, jak np. wierność małżeńska czy miłość rodzicielska. Mężowie wiedzą, że ich żony sypiają z innymi mężczyznami, ale nie stanowi to dla nich żadnego problemu. Rozwody są częste, błyskawiczne i przeprowadzane bez ceremonii Zdaniem amerykańskiej antropolożki Samoańczykom udało się stworzyć beztroskie, bezkonfliktowe i bezstresowe społeczeństwo, ponieważ byli wolni od doktryny o grzechu pierworodnym. Trzymanie się światopoglądu chrześcijańskiego krępuje – według niej – ekspresję seksualną i nie pozwala osiągnąć radości z życia. Samoańczycy natomiast cieszą się nim w pełni, ponieważ nie mają wyrzutów sumienia z powodu swej seksualnej aktywności. Mead postulowała więc, by zmienić sposób wychowywania dzieci w Stanach Zjednoczonych na wzór samoański: odejść od obowiązującej dotychczas etyki seksualnej, a zamiast tego dać młodzieży możliwość szukania oraz próbowania różnych form aktywności płciowej. Książka Mead błyskawicznie zrobiła oszałamiającą karierę nie tylko w świecie akademickim, lecz także w kulturze masowej. Wizja wolnej miłości panującej wśród szlachetnych dzikusów na wyspach wiecznego szczęścia szybko podbiła umysły na Zachodzie. Autorka stała się jednym z największych międzynarodowych autorytetów w dziedzinie antropologii kulturowej. Była przewodniczącą Amerykańskiego Towarzystwa Antropologicznego i Amerykańskiego Stowarzyszenia na rzecz Postępu Nauk. Pozostawała stałym doradcą prezydentów USA. W 1969 r. magazyn „Time” przyznał jej tytuł Matki Ziemi. Wywarła wielki wpływ na rozwój feminizmu, ideologii gender i rewolucji seksualnej. Zmarła w 1978 r. w wieku 71 lat, otoczona sławą wielkiego naukowca.

Ostatnio zmieniany poniedziałek, 07 wrzesień 2015 09:54
Grzegorz Górny

Reporter, eseista, dziennikarz, producent i publicysta Grzegorz Górny jest założycielem znanego katolickiego kwartalnika “Fronda”, w którym pełni także funkcję redaktora naczelnego. Od wielu lat zaangażowany jest w produkcję wielu cykli telewizyjnych na takich stacjach jak TVP1, TVP2, TVP Polonia i TVP Historia. Książki, które wyszły spod jego pióra, tłumaczone są na wiele języków (m.in. angielski, bułgarski, słoweński i węgierski) i zyskują popularność na całym świecie. Grzegorz Górny został odznaczony Rycerskim Krzyżem Zasługi przez prezydenta Węgier. Jego felietony ukazują się regularnie na stronie internetowej portalu wPolityce.pl, gdzie dzieli się ze swoimi czytelnikami przemyśleniami dotyczącymi  m.in. sytuacji politycznej w Polsce i na świecie, a także porusza tematy związane z kościołem katolickim. Obecnie prowadzi także Klub Trójki na antenie Programu 3 Polskiego Radia. 

Jest laureatem wielu prestiżowych konkursów branży dziennikarskiej, księgarskiej i filmowej. Wśród jego najważniejszych statuetek wyróżnić można np. nagrodę SDP im. J. Zielińskiego, Grand Press i Feniksa.


Drodzy Czytelnicy,

okladka E099 1120

wspierajmy się nawzajem w tym trudnym czasie! Temat nowego numeru „Miesięcznika Egzorcysta to Śmierć - brama do życia. Zakupów możesz dokonać w naszej księgarni internetowej MONUMEN.PL

Polecamy

  • najnowszy numer „Miesięcznika Egzorcysta”, również w wersji cyfrowej.
  • prenumeratę „Miesięcznika Egzorcysta” w wersji papierowej lub cyfrowej
  • duży wybór książek oraz archiwalne numery miesięcznika, także w wersji cyfrowej oraz
  • dewocjonalia.

Nie musisz wychodzić z domu. „Miesięcznik Egzorcysta” i książki prześlemy na Twój adres.

Bądźmy razem

Zespół „Miesięcznika Egzorcysta”

Wszystkie numery

Piszą dla nas

  • redaktor, dziennikarz i publicysta muzyczny

  • biblista, członek Instytutu Nauk Biblijnych, rektor Wyższej Szkoły Teologicznej w Wiedniu, egzorcysta archidiecezji wiedeńskiej

  • architekt, w latach 1989–2013 był masonem w Międzynarodowym Mieszanym Zakonie Wolnomularskim „Le Droit Humain”

Już 67 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem