środa, 03 marzec 2021 08:58

Święty Jan od Krzyża. Przewodnik ludzi duchowych.

Napisał

Według stereotypowego obrazu św. Jana od Krzyża cechowały: surowość, oschłość, oziębłość, nieczułość na ludzkie sprawy. Tymczasem świadkowie jego życia przekazali całkowicie inny obraz. Jan od Krzyża był człowiekiem pociągającym, promieniejącym człowieczeństwem, ciepłem, niekrępującą bliskością.

Święty Jan od Krzyża (Juan de Yepes) urodził się w 1542 r. w rodzinie ubogich tkaczy, a jego życie od początku naznaczone było doświadczeniem śmierci, choroby, biedy. Już w dzieciństwie osierocony przez ojca (1545 r.), został skazany na tułaczkę z matką i braćmi w poszukiwaniu pomocy. W tamtym okresie w Hiszpanii panował nieurodzaj i głód. W czasie wędrówki na skutek wycieńczenia chorobą i głodem umarł jeden z dwóch starszych braci Jana – Luis. W końcu matka wraz z dwoma synami zamieszkała w Medina del Campo, centrum tkactwa ówczesnej Hiszpanii. Jan pozostał tutaj do 1564 r.

Spotkanie ze św. Teresą od Jezusa

Jego życie nie składało się jednak wyłącznie z tego, co bolesne. Doświadczył śmierci i cierpienia ojca i brata, ale dzięki temu był także świadkiem ogromu miłości i troski swej matki, która pielęgnowała umierających męża i syna. Spowodowało to, że w Medina sam zgłosił się jako pielęgniarz do opieki nad biedakami cierpiącymi na choroby weneryczne.

To matka wpoiła w Jana ducha wiary oraz nabożeństwo i miłość do Matki Bożej. Na pobyt w Medina przypadł czas rozwoju osobowościowego, religijnego i intelektualnego Jana. Matka posłała go na praktykę do stolarza, krawca, rzeźbiarza oraz malarza. Jan pobierał nauki w Colegio de la doctrina, odpracowując to zbieraniem na mieście jałmużny. W latach 1559-63 uczęszczał do znanego ze znakomitego poziomu kolegium jezuitów, uczestniczył w zajęciach z łaciny, retoryki i nauk o sztuce. Stopniowo przysposabiał się do powołania, pielęgnując solidarność nie tylko z ubogimi, ale i z chorymi – uczył się służenia do Mszy Świętej w klasztorze św. Marii Magdaleny, a także poznawał klimat życia w klasztorze, pomagając zakonnicom.

W wieku 21 lat wstąpił do zakonu karmelitańskiego w klasztorze św. Anny w Medina. Po złożeniu ślubów zakonnych przeniósł się na studia do Salamanki (1564-67), jednego z najlepszych uniwersytetów w Europie. Latem 1567 r. otrzymał święcenia kapłańskie i udał się do Medina, by odprawić Mszę prymicyjną. Tam po raz pierwszy spotkał się ze św. Teresą od Jezusa. To spotkanie dało początek nowemu rozdziałowi w życiu Świętego. Otóż św. Teresa przekonała Jana na przejście do jej reformowanego Karmelu (Jan, poszukując samotności i modlitwy, chciał odejść do kartuzów). Skutkiem tego zostawił uniwersytet w Salamance. Następnie niedaleko Ávila, w Duruelo, 28 listopada 1568 r. zainaugurował nowy styl życia, przyjmując imię Jana od Krzyża. Odtąd jego życie było wypełnione wielorakimi zadaniami, podejmowanymi w służbie zakonu.

Święty Jan od Krzyża pełnił wiele funkcji. Był m.in. pierwszym wychowawcą karmelitów bosych, mistrzem nowicjatu w Duruelo i Mancera oraz w Pastrana, rektorem kierującym studiami w kolegium w Alcalá de Henares i w Baeza. Zakładał nowe klasztory.

Zajmowane urzędy oraz różnorodność pełnionych posług nie oznaczały, że Jan od Krzyża miał łatwe życie w Karmelu. Z powodu tarć wynikłych z podziału karmelitów na tych dawnej obserwancji (trzewiczkowych) i nowej gałęzi (bosych) został w nocy z 2 na 3 grudnia 1577 r. przez tych pierwszych uprowadzony z Ávila i uwięziony w karcerze klasztornym w Toledo (był to normalny tryb postępowania w zakonie z buntownikami, za jakiego go uznano). W karcerze pozostawał przez ponad 8 miesięcy surowej toledańskiej zimy i upalnego lata. Z więzienia uciekł podczas oktawy Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (16-18 sierpnia), cudownie przez Nią prowadzony.

Gdy po śmierci św. Teresy w 1582 r. nowy prowincjał karmelitów bosych o. Mikołaj Doria wprowadził w Karmelu ducha niezgodnego z jej zamysłem, św. Jan otwarcie mu się przeciwstawił. W czerwcu 1591 r. został pozbawiony wszystkich funkcji w zakonie. Wówczas zgłosił o. Dorii gotowość udania się na misje do Meksyku. W trakcie przygotowań do podróży podupadł na zdrowiu. We wrześniu tego roku przeniósł się do Úbeda, by szukać pomocy u medyków. Tam zmarł 14 grudnia 1591 r. w wieku 49 lat.

Antoni Rachmajda OCD

karmelita bosy, dr teologii, badacz i tłumacz św. Jana od Krzyża, dyrektor i wykładowca Instytutu Duchowości Karmel we Wrocławiu


Drodzy Czytelnicy,

okladka E099 1120

wspierajmy się nawzajem w tym trudnym czasie! Temat nowego numeru „Miesięcznika Egzorcysta to Śmierć - brama do życia. Zakupów możesz dokonać w naszej księgarni internetowej MONUMEN.PL

Polecamy

  • najnowszy numer „Miesięcznika Egzorcysta”, również w wersji cyfrowej.
  • prenumeratę „Miesięcznika Egzorcysta” w wersji papierowej lub cyfrowej
  • duży wybór książek oraz archiwalne numery miesięcznika, także w wersji cyfrowej oraz
  • dewocjonalia.

Nie musisz wychodzić z domu. „Miesięcznik Egzorcysta” i książki prześlemy na Twój adres.

Bądźmy razem

Zespół „Miesięcznika Egzorcysta”

Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

  •  

     Politolog, publicysta, ekspert ekonomiczny, prezes Instytutu Globalizacji.

  • doktor teologii
    moralnej, katechetka

  • doktor teologii, autorka książek i artykułów, badaczka losów Justyny Szafryńskiej – jednej z wizjonerek objawień maryjnych w Gietrzwałdzie

Już 67 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem