czwartek, 31 październik 2019 17:02

Kontrowersje wokół NDE

NDE (ang. near-death experience, doświadczenia bliskie śmierci, przeżyciami pozornej śmierci) mogą być doświadczeniami naturalnymi, nadprzyrodzonymi (spotkanie z Bogiem, aniołami czy świętymi, nie wykluczając dusz czyścowych) lub spirytystycznymi (jako nowa forma spirytyzmu, tj. zwodzenia demonicznego).

NDE nie oznaczają prawdziwej śmierci, gdyż doświadczane są co najwyżej w stanie śmierci klinicznej (a nie w stanie odłączenia duszy od ciała – tylko takie doświadczenie jest śmiercią we właściwym sensie). Śmierci klinicznej może towarzyszyć nieznana praca mózgu, realizująca się także pod wpływem środków chemicznych, jakie ów proces wyzwala, co może powodować rozmaite wizje i halucynacje traktowane później jako rzeczywistość. Występowanie poszerzonej, trzeźwej świadomości i logicznych procesów myślenia podczas ustania krążenia krwi w mózgu zmusza do zastanowienia się nad stanem obecnej wiedzy na temat relacji zachodzących między świadomością a funkcjami mózgu. Zachowanie trzeźwej świadomości i przeżywanie złożonych doświadczeń podczas śmierci klinicznej podaje w wątpliwość twierdzenie, że świadomość jest zlokalizowana tylko w mózgu (Bruce Greyson).

Podczas śmierci klinicznej złożone przeżycia nie mają prawa powstawać ani nie powinny być zapamiętane, gdyż ośrodki mózgu przestają funkcjonować z powodu niedotlenienia (Sam Parnia i Petere Fenwick). Jest to paradoks stanu pełnej świadomości, a nawet poszerzonej świadomości, przy stwierdzonym ustaniu pracy mózgu. Sugeruje to istnienie jakiejś transcendentnej świadomości, jakiegoś metafizycznego „ja”, poza czasem i przestrzenią, nawet o statusie wieczności, co byłoby swoistym dowodem na nieśmiertelność (Pim van Lommel).

Oznacza to możliwość doświadczeń transcendentnych i transpersonalnych. Nie jest więc wykluczone, że w takich stanach, które mogą przekraczać poziom czysto biologiczny, można spotkać dobre albo złe duchy, tak jak podczas snu czy hipnozy. Można spotkać też dusze zmarłych, ale częściej tylko ich imitacje, będące owocem podkręconej biochemiczne wyobraźni lub zwodzenia duchowego.

ks. Aleksander Posacki SJ

filozof, teolog, wykładowca akademicki, znawca historii mistyki, nowych ruchów religijnych i sekt, demonologii oraz problematyki okultyzmu i ezoteryzmu. Prowadzi wykłady na licznych uniwersytetach w Polsce (m. in. na KUL, Ignatianum) i za granicą. Jest konsultantem egzorcystów katolickich w kraju i za granicą oraz wykładowcą m. in. na Międzynarodowych Zjazdach Egzorcystów organizowanych przez międzynarodowe Stowarzyszenie Egzorcystów, założone przez ks. Gabriele'a Amortha.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

  • autorka książki: Pułapka gender. Karły kontra orły

  • monfortanin, rekolekcjonista, katecheta, kapelan w Akademii Wojskowej w Zagrzebiu. Posługuje w Legionie Maryi. Koordynator archidiecezjalny Odnowy w Duchu Świętym w Częstochowie

  • egzorcysta diecezji lwowskiej na Ukrainie

Już 57 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions