sobota, 27 lipiec 2019 09:14

Harmonia ducha i ciała

„Katechizm Kościoła katolickiego” uczy, że pierwszy człowiek nie tylko został stworzony jako dobry, lecz także ukonstytuowany w przyjaźni ze swoim Stwórcą oraz w harmonii z sobą samym i otaczającym go stworzeniem. Stan ten przewyższy jedynie chwała nowego stworzenia w Chrystusie (nr 374).

Stwórca, powołując do istnienia pierwszego człowieka jako mężczyznę i niewiastę, dał mu możliwość obcowania ze sobą bezpośrednio. Zanim doszło do nieszczęsnego buntu przeciw Niemu, Prarodzice żyli w doskonałej harmonii z Bogiem, ze sobą nawzajem i otaczającą ich przyrodą.

Harmonia pierwotnej sprawiedliwości

Potwierdzeniem tego a rebours jest biblijna scena, gdy po pierworodnym upadku, Stworca szuka człowieka, wołając go po imieniu: „Adamie, gdzie jesteś?”. On zaś ukrył się w zaroślach, bo wstydził się swej nagości, choć do tej chwili brak odzienia mu nie przeszkadzał (por. Rdz 2, 25). Wstyd, jak uczy kard. Karol Wojtyła w dziele „Miłość i odpowiedzialność”, jest mechanizmem obronnym, ktory zabezpiecza przed naruszeniem godności. Dlatego gdy człowiek doświadcza miłości ‒ wie, że jest kochany, a nie pożądany – wowczas czuje się bezpieczny i wstyd z powodu nagości ustępuje. Przyszły papież nazywa to absorbcją wstydu przez miłość. Doświadczają tego małżonkowie, dla ktorych nagość nie tylko nie jest powodem zawstydzenia, ale wyrazem obdarowania.

Pierwsi ludzie, żyjąc w harmonii ze swoim Stworcą, ktory jest samą Miłością, doświadczali tej harmonii także pomiędzy sobą i z każdym stworzeniem. Cieszyli się więc łaską pierwotnej świętości, ktora polegała na uczestnictwie w życiu Bożym. Jak zauważa „Katechizm Kościoła katolickiego” promieniowanie tej łaski umacniało wszystkie wymiary życia człowieka. Dopóki człowiek pozostawał w zażyłości z Bogiem, nie miał ani umierać (por. Rdz 2, 17; 3,19), ani cierpieć (por. Rdz 3, 16). Wewnętrzna harmonia osoby ludzkiej, harmonia między mężczyzną i kobietą (por. Rdz 2, 25), a wreszcie harmonia między pierwszą parą i całym stworzeniem konstytuowała stan nazywany „pierwotną sprawiedliwością” (nr 376).

ks. prof. Marek Chmielewski

doktor habilitowany, teolog, kierownik Katedry Duchowosci Katolickiej KUL 

Najnowsze od ks. prof. Marek Chmielewski

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

  • Egzorcysta diecezji kieleckiej.

  • Pochodzi z parafii Niegowić. Jest dyrektorem agencji informacyjnej Vatican Service News w Rzymie. Jako dziennikarz brał udział w pielgrzymkach Jana Pawła II i Benedykta XVI, wchodząc w skład Volo Papale. Jest autorem kilku książek i filmów dokumentalnych oraz założycielem i opiekunem charyzmatycznych grup modlitewnych we Włoszech, którym patronuje bł. Jan Paweł II. Był bliskim współpracownikiem śp. bpa Pavla Hnilicy. Obecnie jest jednym z najbliższych współpracowników kard. Ivana Diasa, byłego prefekta Kongregacji Ewangelizacji Narodów i Krzewienia Wiary.

  • adiunkt w katedrze Teologii Moralnej i Ekumenicznej KUL, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Radomiu

Już 57 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions