piątek, 25 styczeń 2019 12:17

Gdyby nie łagodność Ducha Świętego, świat przestałby istnieć.

Napisał

Właściwością Ducha Bożego jest przenikanie osób, duchów i materii, w których dokonuje zmian takich, jakie chce. Ale jest to działanie zazwyczaj łagodne na tyle, że nie zauważamy go w danym momencie, lecz poznajemy dopiero po owocach, dlatego mówimy o owocach Ducha Świętego.

Potoczne rozumienie łagodności odbiega znacznie od tego, jakie proponuje Pismo Święte. Grecki termin praotes (lub praytes) oznacza cichość, skromność, łagodność. Duch Święty poprzez łagodność odsłania swoją „naturę”, gdyż miłość albo jest łagodna – czyli jest dopasowana do „miary” osoby kochanej – albo nie występuje. Gwałtowność i wywieranie przemocy niszczy najtrwalsze przyjaźnie. W łagodnym działaniu Ducha Świętego przejawia się miłosierdzie Boże, który zawsze i wobec wszystkich ma „wyczucie”. Gdy Duch Święty, będący Duchem Ojca i Syna, może tchnąć w twoją duszę, otrzymujesz coś z „ducha” Boga samego (W. Stinissen).

Jezus wzorem łagodności

W Biblii wzorem miłości łagodnej jest Chrystus: Oto mój Sługa, którego podtrzymuję. Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo. Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomyku (Iz 42, 1-3; por. Mt 12, 18-20). Chrystus był łagodny wobec grzeszników, a surowy wobec obłudników, ganił faryzeuszy i wyrzucał kupców (Mt 21, 12-13; 23, 27-32; J 2, 14-16). Dla św. Pawła wzorem łagodności jest Chrystus, dlatego napomina Tymoteusza, aby nie rozniecał konfliktów, lecz zabiegał o nawrócenie opornych: A sługa Pana nie powinien się wdawać w kłótnie, ale [ma] być łagodnym względem wszystkich, skorym do nauczania, zrównoważonym. Powinien z łagodnością pouczać wrogo usposobionych, bo może Bóg da im kiedyś nawrócenie do poznania prawdy i może oprzytomnieją i wyrwą się z sideł diabła, żywcem schwytani przez niego, zdani na wolę tamtego (2 Tm 2, 24-26). Jezus, wskazując na siebie, zaprasza uczniów, aby naśladowali Jego cnoty: Uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem (Mt 11, 28-29).

Łagodność przyciąga ludzi. Jezus mówił: Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię (Mt 5, 5). Łagodność jest postawą wewnętrznego poddania Bogu, dzięki któremu człowiek oczekuje spełnienia się woli Bożej w pokoju. Takim był Baranek Boży w czasie męki: Dręczono Go, lecz sam się dał gnębić, nawet nie otworzył ust swoich. Jak baranek na rzeź prowadzony, jak owca niema wobec strzygących ją, tak On nie otworzył ust swoich (Iz 53, 7). Cechami charakteru, które przeciwstawiają się łagodności i delikatności, są arogancja, pycha, obłuda, wywyższanie się, wychwalanie siebie.

ks. dr hab. Krzysztof Guzowski

prof. Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. 

Najnowsze od ks. dr hab. Krzysztof Guzowski

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

  • teolog, kapłan diecezji zamojsko-lubaczowskiej, autor książki „Proroctwo dzisiaj”

  • pracownik UAM, autor podręczników, organizator laboratoriów i wykładowca

  • filozof, wydawca, publicysta, autor ponad 50 książek. Zajmuje się zagrożeniami dla człowieka, wiary, Kościoła i Polski. Prowadzi też Akademię Dobrych Manier

Już 55 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions