poniedziałek, 19 listopad 2018 22:46

Posługa modlitwą wstawienniczą

Napisał

Modlitwa wstawiennicza zanoszona do Boga zajmuje swoje znaczące miejsce na kartach Pisma Świętego. Wspólnota ludzi wiary czy też wybrani przez Boga prorocy, królowie, sędziowie, kapłani wstawiają się do Niego w różnych intencjach: chcą wyprosić łaski, przeprosić za grzechy, wyjednać darowanie kary, pokój, pomyślność. W przypadku powołania prorockiego wstawiennictwo za lud należy wręcz do obowiązków proroka

Pięknym ewangelicznym obrazem braterskiej miłości oraz wynikającej z niej modlitwy wstawienniczej jest moment, gdy czterech przyjaciół przynosi paralityka do Jezusa. Proszą Go bez słów, aby się zlitował nad ich współbratem (Mk 2, 1-12). Sam Chrystus również modli się wstawienniczo (np. modlitwa arcykapłańska, modlitwa za oprawców na Golgocie) oraz nakazuje Kościołowi taką modlitwę: nie tylko ukierunkowaną na siebie i swoje potrzeby, ale również na bliźnich. Chrystus prosi wprost, by chrześcijanie modlili się nawet za swoich oprawców i wrogów (Mt 5,38-48), czego sam dał przykład.

Kościół o modlitwie wstawienniczej

Ostatecznie nakaz miłości został wypełniony. Pokazuje to męczeństwo wielu uczniów w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Dzisiaj także wierni na całym świecie starają się wprowadzać te słowa w życie. Jedną z dróg jest coraz częściej praktykowana modlitwa wstawiennicza. Co Kościół o niej mówi?

„Katechizm Kościoła katolickiego” tak mówi o modlitwie wstawienniczej: wstawiennictwo jest modlitwą prośby, która bardzo przybliża nas do modlitwy Jezusa. To On jest jedynym wstawiającym się u Ojca za wszystkich ludzi, a w szczególności za grzeszników. Wstawianie się za innymi, prośba o coś dla innych, jest – od czasu Abrahama – czymś właściwym dla serca pozostającego w harmonii z miłosierdziem Bożym. W czasie Kościoła wstawiennictwo chrześcijańskie uczestniczy we wstawiennictwie Chrystusa: jest wyrazem komunii świętych. Wstawiennictwo chrześcijan nie zna granic: za wszystkich ludzi, za królów i za wszystkich sprawujących władzę (1 Tm 2, 1-2), za tych, którzy prześladują, za zbawienie tych, którzy odrzucają Ewangelię (KKK 2634 – 2636).

Modlitwa wstawiennicza zatem jest niejako wpisana w nasze chrześcijańskie powołanie. Najlepszym przykładem takiej modlitwy jest liturgia, zwłaszcza eucharystyczna, gdzie wprost wstawiamy się do Boga w licznych intencjach związanych z uczestnikami liturgii, całym Kościołem pielgrzymującym, rządzącymi na świecie i zmarłymi (wielkie wstawiennictwo Kościoła możemy bardzo wyraźnie zobaczyć w modlitwie wiernych przeznaczonej na Liturgię Męki Pańskiej). Oprócz oficjalnej, liturgicznej modlitwy wstawienniczej, chrześcijanie zanoszą modlitwy prywatne, skierowane do Boga w różnych intencjach – w tym w intencjach innych ludzi. Taka modlitwa może mieć charakter pośredni, gdy podczas modlitwy różańcowej, koronki do Miłosierdzia Bożego, litanii zanosimy czyjeś problemy i intencje do Boga, (również przez pośrednictwo Matki Bożej czy świętych), lub bezpośredni, kiedy konkretna osoba przychodzi i prosi, by się za nią pomodlić. Mamy tu do czynienia z konkretną prośbą, konkretnej osoby, która jest obok nas i przedstawia swoje intencje.

Ks. Mateusz Kicka

teolog, kapłan diecezji zamojsko-lubaczowskiej, autor książki „Proroctwo dzisiaj”

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

Już 61 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem