wtorek, 02 październik 2018 20:54

Zabawki i antyzabawki. Ich znaczenie dla religii i kultury.

Napisał

Jeśli problem zabawek dotyczy duchowości i religii, to dotyka także etyki i moralności, a więc problemu dobra i zła, wartości i antywartości. Z religijnego, zwłaszcza chrześcijańskiego, punktu widzenia ma to znaczenie dla zbawienia wiecznego. W tym kontekście można mówić o zabawkach i antyzabawkach.

Zabawka to przekaz ideowy, symboliczny, informacyjny i formacyjny. Przekaz ten dokonuje się na gruncie świadomości, jak i podświadomości – w całościowym doświadczeniu. A doświadczenie to dotyczy psychologii, duchowości, kultury oraz religii. To wszystko wskazuje na powagę sytuacji w odniesieniu do problemu zabawek. Dotyczy to także zabawy czy gry, która jest powszechnym zjawiskiem antropologicznym i kulturowym, obecnym we wszystkich kulturach, narodach i czasach. Powaga omawianej kwestii narasta szczególnie wtedy, kiedy problem dotyczy dzieci, ich rozwoju, zdrowia psychicznego, formacji, postaw życiowych, stosunku do rzeczywistości, ich moralności i duchowości. Wielu badaczy stwierdza, że współczesne gry i zabawy (w tym zabawki) stały się jednowymiarowe, powierzchowne, a nawet niebezpieczne.

Lalka

Czym jest lalka dla dziewczynki? Pytanie to tylko pozornie wydaje się proste. Lalka to nie jest tylko przedmiot do zapełnienia czasu powierzchowną rozrywką. Z punktu widzenia dziecięcej psychologii jest to znaczący element całościowego obrazu świata. Lalka to dziecko, które dziewczynka usynawia i o które się troszczy jak o własne. Lalka to przyjaciółka, której powierza się swoje sekrety. Występuje tu i rozwija się silna identyfikacja emocjonalna, typowa zresztą dla dziewczynek. Ta głęboka empatia łatwo może przejść w więź mediumiczną, która może występować także u małych dzieci. Poziom psychologiczny otwiera na poziom duchowy. Psychologiczna identyfikacja może stać się formą duchowej inicjacji, a właściwie niebezpiecznej duchowo kontrinicjacji.

Tu ujawnia się różnica między światem dorosłego a światem dziecka. Dla dorosłego zabawka to tylko przedmiot, a dla dziecka to jakby żywa istota, z którą się identyfikuje na głębokim poziomie psychologicznym i duchowym jednocześnie.

Dzieci próbują naśladować swoje zabawki. Dlatego zabawki mogą doprowadzić do deformacji ich świadomości, zamazując różnicę między dobrem a złem, między pięknem a brzydotą. Formują w ten sposób fałszywe, światowe i snobistyczne pojęcie piękna, zorientowanego egocentrycznie.

ks. Aleksander Posacki SJ

filozof, teolog, wykładowca akademicki, znawca historii mistyki, nowych ruchów religijnych i sekt, demonologii oraz problematyki okultyzmu i ezoteryzmu. Prowadzi wykłady na licznych uniwersytetach w Polsce (m. in. na KUL, Ignatianum) i za granicą. Jest konsultantem egzorcystów katolickich w kraju i za granicą oraz wykładowcą m. in. na Międzynarodowych Zjazdach Egzorcystów organizowanych przez międzynarodowe Stowarzyszenie Egzorcystów, założone przez ks. Gabriele'a Amortha.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

Już 49 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions