poniedziałek, 03 wrzesień 2018 20:29

Duchowość nowego człowieka

Napisał

Jezus Chrystus jest w pełnym tego słowa znaczeniu Nowym Człowiekiem. Chrześcijanin, zjednoczony z Nim przez chrzest święty, ma Go naśladować i przez to stawać się nowym człowiekiem, zdolnym nadać życiu nową jakość. W ten sposób tworzy on nową kulturę i nowy porządek rzeczywistości w świecie stworzeń.

Tożsamość nowego człowieka określa życie duchowe, które – jak uczy św. Jan Paweł II – jest życiem w Chrystusie, życiem według Ducha Świętego (adhortacja „Vita Consecrata”, nr 93).

Życie duchowe

Źródłem tego życia jest Chrystus, który przez swoje wcielenie i odkupienie przywrócił człowiekowi obraz i podobieństwo, jakim został obdarowany przy stworzeniu (por. Rdz 1, 27), a które zniekształcił przez grzech. Odtąd jedyną drogą do odzyskania pełni człowieczeństwa według Bożego zamysłu jest wcielony Syn Boży – Nowy Adam (por. Rz 5, 17). On daje początek nowemu stworzeniu („Katechizm Kościoła katolickiego”, nr 504-505), jak na to wskazuje nauka Pisma Świętego (por. Rz 8, 29; 1 Kor 15, 49; Kol 3, 10). Dlatego Sobór Watykański II stwierdza, że tajemnica człowieka wyjaśnia się naprawdę dopiero w tajemnicy Słowa Wcielonego. (…) Chrystus, nowy Adam, już w samym objawieniu tajemnicy Ojca i Jego miłości objawia w pełni człowieka samemu człowiekowi i okazuje mu najwyższe jego powołanie. (…) Ten, który jest „obrazem Boga niewidzialnego”, jest człowiekiem doskonałym, który przywrócił synom Adama podobieństwo Boże zniekształcone od czasu pierwszego grzechu (Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym „Gaudium et spes”, nr 22).

To nowe życie człowieka odkupionego w Chrystusie, czyli życie nadprzyrodzone, nie rozpoczęło się w nim na mocy jego własnej doskonałości moralnej czy sprawności ascetyczno-medytacyjnej. Rozpoczęło się ono dzięki sakramentalnej łasce Bożej. Chrzest święty jest zatem momentem narodzin nowego człowieka (por. KKK, nr 1214). Sakrament ten nie tylko oczyszcza ze wszystkich grzechów, lecz także czyni neofitę „nowym stworzeniem”, przybranym synem Bożym, który stał się „uczestnikiem Boskiej natury”, członkiem Chrystusa, a z Nim „współdziedzicem”, świątynią Ducha Świętego (tamże, nr 1265).

Życie duchowe nowego człowieka cechuje więc ciągłe upodobnianie się do Chrystusa – Nowego Człowieka oraz poddanie się kierownictwu Ducha Świętego, kształtującego w nowym człowieku postawę dziecięctwa Bożego. Wzorem do naśladowania jest Maryja, czczona zwłaszcza jako Niepokalanie Poczęta.

ks. prof. Marek Chmielewski

doktor habilitowany, teolog, kierownik Katedry Duchowosci Katolickiej KUL 

Najnowsze od ks. prof. Marek Chmielewski

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

  • Polska dziennikarka mieszkająca na stałe w Japonii. 

  • filozof, wydawca, publicysta, autor ponad 50 książek. Zajmuje się zagrożeniami dla człowieka, wiary, Kościoła i Polski. Prowadzi też Akademię Dobrych Manier

  • filozof, demonolog, znawca problematyki sekt i okultyzmu

Już 46 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions