wtorek, 10 kwiecień 2018 21:33

Profetyczne początki polskiej duchowości

Napisał

Można odnieść wrażenie, że Polska, która przyjęła chrzest ponad 1050 lat temu, nadal jest terenem misyjnym i niemal duchową pustynią, skoro przyjeżdżają tu pentekostalni ewangelizatorzy. Tymczasem mamy bardzo bogatą duchowość. Nie tylko kształtowała ona od stuleci naszą religijność i narodową tożsamość, ale wywierała istotny wpływ na życie Kościoła powszechnego.

Po Soborze Watykańskim II (1962- -1965) obserwuje się w Kościele katolickim szczególne uwrażliwienie na tajemnicę Ducha Świętego. W związku z tym mówi się o „nowej Pięćdziesiątnicy”. Przejawia się to nową falą teologicznej refleksji o Duchu Świętym (pneumatologii). Jej kwintesencją jest encyklika św. Jana Pawła II „Dominum et Vivificantem” (z 18 V 1986 r.). Towarzyszy temu zjawisko zrzeszania się katolików świeckich. Choć było ono obecne w Kościele od początku, to w tym okresie ożywiło się i przybrało charakter szczególnie zróżnicowany. Za papieżem Janem Pawłem II możemy mówić o nowej epoce zrzeszeń katolików świeckich (Adhortacja Apostolska „Christifideles Laici”, nr 29).

„Nowa” Pięćdziesiątnica

Te nowe zrzeszenia, szczególnie otwarte na tajemnicze działanie Ducha Świętego, cechuje m.in. nastawienie profetyczno-modlitewne. Polega ono na ujmowaniu własnej egzystencji, życia Kościoła i otaczającej rzeczywistości jako przestrzeni, w której jest obecny i skutecznie działa Duch Święty.

ks. prof. Marek Chmielewski

doktor habilitowany, teolog, kierownik Katedry Duchowosci Katolickiej KUL 

Najnowsze od ks. prof. Marek Chmielewski

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

Już 42 pozycjie


Powered by JS Network Solutions