środa, 31 sierpień 2016 10:22

Czystość

Napisał

Mądrość Kościoła szanuje wymiar płciowy człowieka i wiąże go nie tylko z cielesnością, jak się zwykle czyni, ale z całą osobą ludzką, a więc także z jej duchowością.

 

W „Katechizmie Kościoła Katolickiego” czytamy, że czystość oznacza osiągniętą integrację płciowości w osobie, a w konsekwencji wewnętrzną jedność człowieka w jego bycie cielesnym i duchowym. (…) Cnota czystości obejmuje zatem integralność osoby i integralność daru (nr 2337). Definicja czystości, jaką podaje Kościół, na tle współczesnego zamętu pojęciowego i dużej swobody moralnej jawi się jako prosta i jednoznaczna. Przy tym jest to definicja uniwersalna, ponieważ odnosi się do wszystkich ludzi i każdej sytuacji życiowej. Dawniej – być może pod wpływem nurtów manichejskich, propagujących rygoryzm w życiu seksualnym, jak również dominującej ascetyki zakonnej – zbytnio podkreślano negatywny aspekt czystości, a więc wymóg unikania niedozwolonych zachowań seksualnych. W takim ujęciu doskonała czystość oznaczała zanegowanie ludzkiej płciowości, a nawet jej pogardę. Takie rozumienie czystości trudno odnieść do małżeństwa, którego głównym celem jest przekazywanie życia oraz budowanie więzi osobowych przez akt płciowy. Wprawdzie w historii znane są przypadki tzw. białych małżeństw, w których małżonkowie zobowiązywali się do zachowania całkowitej wstrzemięźliwości seksualnej, jednak są one rzadkie, a ich sens trzeba odczytywać w kontekście danej epoki i pewnych nurtów pobożnościowych.

Czystość i miłość

Katechizmowa definicja podkreśla, że czystość obejmuje całą osobę, która daje siebie drugiej osobie. W ten sposób zwrócono uwagę na ścisły związek czystości i miłości. Miłość bowiem w swej istocie jest darowaniem siebie. Wyraźnie mówi o tym Pan Jezus: Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich (J 15, 13). Wobec tego czystość jest funkcją miłości. Oznacza to, że miłość wyraża się w czystości, czyli w integralności daru osoby dla osoby. Integralność ta – zaznacza „Katechizm” – zapewnia jedność osoby i sprzeciwia się wszelkiemu raniącemu ją postępowaniu. Nie toleruje ani podwójnego życia, ani podwójnej mowy (nr 2338). Kto kocha dojrzale, daje całego siebie w sposób niepodzielny i nieodwołalny. Ten dar obejmuje całego człowieka, a więc nie tylko jego ciało z popędem seksualnym, ale także sferę psychiczno- -duchową, uczuciową oraz intelektualną. W czystości nie chodzi więc o to, aby wyrzec się swej cielesności i jakichkolwiek zachowań czy gestów związanych z płciowością. Istotą czystości jest to, aby całe bogactwo człowieka – z jego cielesnością i płciowością – stawało się darem dla jednej wybranej osoby (w małżeństwie) bądź dla Boga (w przypadku kapłanów i osób konsekrowanych).

ks. prof. Marek Chmielewski

doktor habilitowany, teolog, kierownik Katedry Duchowosci Katolickiej KUL 

Najnowsze od ks. prof. Marek Chmielewski

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Nowość!

Wszystkie numery

Piszą dla nas

  • psycholog o specjalizacji wychowawczej i sportowej, publicystka, autorka książki „Psychologia jak religia. Religia jak psychologia”

  •  

    dziennikarka katolicka, teolog, historyk, doktorantka z zakresu teologii biblijnej na UP JPII w Krakowie.

Już 36 pozycji


Powered by JS Network Solutions