wtorek, 05 lipiec 2016 14:09

Czy hipnoza jest bezpieczna?

Napisał

Hipnoza to zjawisko niewyjaśnione i być może niemożliwe do wyjaśnienia, przypominające odmienny stan świadomości, np. trans.

Hipnozę interpretuje się najczęściej jako przejściowy stan zmienionej, ale naturalnej świadomości, różny od czuwania i snu (choć do nich podobny, stąd też nazwa zjawiska), wywołany sztucznie w szczególnej sytuacji przez hipnotyzera.

Czwarty stan

Różne definicje hipnozy związane są z różnymi rodzajami jej wyjaśniania. Stąd bywa rozumiana jako:

1. ukierunkowane wyobrażenia (T. Barber, N. Spanos, J. Chaves);          

2. naturalny, zmieniony stan osobowości(A. Ludwig, J. Levine, C. Tart);

3. stan odprężenia i szczególnej podatności na sugestię (M. Edmondson, M. Miller);

4. stan intensywnej koncentracji uwagi na określonej idei lub bodźcu sensorycznym (H. Spiegel, D. Spiegel).  Dyskusyjne jest, czy hipnoza stanowi stan czy podatność na sugestię. Na ogół przyjmuje się, że istnieje ona jako czwarty stan organizmu, niedający się zobiektywizować (w przeciwieństwie do trzech innych: czuwania, snu, marzenia sennego). Uważa się też, że jest to rodzaj potencjalności naturalnej, wrodzonej dyspozycji. Hipnoza charakteryzuje się następującymi właściwościami:

1. mimo że zewnętrznie jest podobna do snu, wykres EEG (badanie bioelektrycznej czynności mózgu za pomocą elektroencefalografu) nie przypomina żadnej z jego faz;

2. normalne funkcje planowania działań są zredukowane – osoba zahipnotyzowana ma skłonność do biernego oczekiwania na instrukcje hipnotyzera;

3. uwaga staje się w wysokim stopniu wybiórcza, jednostka może słyszeć tylko jedną osobę;

4. osoba hipnotyzowana łatwo podejmuje się odgrywania ról i często jest całkowicie zaangażowana w zasugerowaną;

5. często obserwuje się sugestię posthipnotyczną, a także specyficzną amnezję, w wyniku której osoba nie pamięta tego, o czym kazano jej zapomnieć – w tym stanie hipnotyzer utrzymuje ścisły kontakt z osobą hipnotyzowaną wykonującą jego polecenia (zdarzały się przypadki popełniania przestępstw zasugerowanych w czasie hipnozy), przy czym jej kontakt z otaczającym światem jest w różnym stopniu ograniczony. Po zakończeniu seansu hipnotyzowany może wykonywać czynności nakazane mu w czasie hipnozy, co bywa wykorzystywane w celach terapeutycznych.

Zwolennicy teorii hipnozy jako stanu twierdzą, że stanowi ona szczególny stan świadomości, różniący się od sugestii, która jest potrzebna w celu jej wywołania, ale nie pokrywa się z nią (ma być zjawiskiem ogólniejszym i wielopostaciowym). Sugestię można pojmować jako zasadniczą relację pierwotną między dwiema istotami, w którą jak w matrycę zostaną wpisane wszystkie relacje późniejsze. Jako zjawisko psycho-socjo-biologiczne, działające na płaszczyźnie podświadomości archaicznej, przedjęzykowej,  przedseksualnej, sugestia przekazuje wpływ uczuciowy, jaki jedna jednostka wywiera na drugą (L. Chertok). Hipnoza związana jest z rozmaitymi dziedzinami, m.in. psychologią, psychoanalizą, medycyną, psychologią eksperymentalną, psychosocjologią, psychofarmakologią, neuropsychologią. Wymaga więc podejścia interdyscyplinarnego, co jest rzadko praktykowane. „Hipnoterapia”, aby była możliwa czy bezpieczna, musi być poprzedzona „hipnologią” opartą na badaniach interdyscyplinarnych, w tym także (a nawet szczególnie) na badaniach metodologicznych czy ponadempirycznych: filozoficznych, antropologicznych, teologicznych. Stanowisko Kościoła katolickiego wobec sugestii, hipnozy i hipnoterapii uwzględnia kryterium naukowej oceny tych zjawisk, o ile niezwiązane są one z przekroczeniem kompetencji naukowych w kierunku np. supozycji światopoglądowych czy ideologicznych. Dodatkowo teologia moralna negatywnie ocenia wszelkie praktyki terapeutyczne i lecznicze, które z powodu braku naukowej wiedzy mogą być narzędziem manipulacji.

ks. Aleksander Posacki SJ

filozof, teolog, wykładowca akademicki, znawca historii mistyki, nowych ruchów religijnych i sekt, demonologii oraz problematyki okultyzmu i ezoteryzmu. Prowadzi wykłady na licznych uniwersytetach w Polsce (m. in. na KUL, Ignatianum) i za granicą. Jest konsultantem egzorcystów katolickich w kraju i za granicą oraz wykładowcą m. in. na Międzynarodowych Zjazdach Egzorcystów organizowanych przez międzynarodowe Stowarzyszenie Egzorcystów, założone przez ks. Gabriele'a Amortha.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

Już 46 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions