poniedziałek, 04 kwiecień 2016 12:09

Grzech chciwości

Napisał

Chciwość to nie tylko pragnienie posiadania. To nienasycona chęć posiadania więcej. Chciwiec, choćby miał największe bogactwa, zawsze będzie się uważał za potrzebującego.

Zakaz chciwości możemy wywieść z przykazań dekalogu: Nie będziesz pożądał domu bliźniego twego. Nie będziesz pożądał żony bliźniego twego, ani jego niewolnika, ani jego niewolnicy, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do bliźniego twego (Wj 20, 17). Zachłanność to łamanie 10. przykazania – w takim samym stopniu dotyczy pożądania tego, co nie jest twoje, jak również zazdrości i chęci posiadania tego samego, co mają inni. Chciwość jest takim łamaniem Bożego prawa, które zawsze prowadzi do zguby.

Zakaz lichwy

Stary Testament wielokrotnie ostrzega przed chciwością jako źródłem innych grzechów i przyczyną upadku wielu Izraelitów, co do których Bóg miał inne plany. Należeli do nich: Bileam, Gehazi, Achab, synowie Samuela oraz Helego. W takim samym stopniu jak zachłanność Stary Testament potępia chciwych kapłanów i proroków, którzy pomnażają swe majątki poprzez nadużywanie pełnionych urzędów (Ez 22, 24-31). Stary Testament wyraźnie piętnuje tych, którzy nieustannie pragną coraz większego bogactwa, nie przejmując się przy tym losem innych. To właśnie Bóg staje w obronie ubogich, którzy sami nie mogą się bronić. Czyni to przede wszystkim za pośrednictwem proroków. W mocnych słowach wzywają oni chciwców do zmiany dotychczasowego stylu życia. Na kartach Starego Testamentu chciwość była ganiona jako przyczyna innych grzechów (zob. Syr 31, 5-8), prowadząca do nieszczęść (zob. Jr 6, 13-15). Bogacze, którzy pomnażają majątki, wykorzystując słabość innych, godni są potępienia (por. Mi 2, 1-2). Człowiek żądny posiadania jest niegodziwcem o wysuszonej duszy i przypomina wilka, który rozszarpuje owce. Zapomina jednak o tym, że owce należą do samego Boga. Chciwość jest więc bluźnierstwem (por. Ps 10, 3) i prowadzi do zguby (por. Prz 1, 19). Za przejaw zachłanności, która żeruje na trudnej sytuacji bliźniego, uważano w starożytnym Izraelu lichwę, czyli pobieranie odsetek, procentu. Prawo nadane Izraelowi nie pozostawia tu wątpliwości: Jeśli pożyczysz pieniądze ubogiemu z mojego ludu, żyjącemu obok ciebie, to nie będziesz postępował wobec niego jak lichwiarz i nie każesz mu płacić odsetek (Wj 22, 24). Dlatego ci, którzy praktykowali lichwę, spotykali się z potępieniem Boga: Pobierasz odsetki i lichwę, gwałtem ograbiasz swego bliźniego, ale o Mnie zapominasz (Ez 22, 12). Warto zauważyć, że w czasach Starego Testamentu za pożyczanie na procent lub pobieranie dopłaty, czyli za lichwę, Bóg karał śmiercią – był to bardzo poważny grzech. W Księdze Ezechiela czytamy: Uciskał biednego i potrzebującego, popełniał rozboje, nie oddawał zastawu, podnosił oczy ku bożkom, dopuszczał się obrzydliwości, uprawiał lichwę i żądał odsetek – ten nie będzie żył, bo popełnił wszystkie te bezeceństwa. Ten na  pewno umrze, a [odpowiedzialność] za krew jego spadnie na niego samego (18, 12-13). Pożyczanie na procent lub pobieranie dopłaty groziło również utratą majątku: Odsetką i lichwą powiększać majątek – to zbierać dla tych, co miłosierni dla biednych (Prz 28, 8). Jest tutaj wyrażone przekonanie, że taka niesprawiedliwość nie przyniesie wierzycielowi szczęścia i ktoś inny – dobroczyńca biednych – odziedziczy jego majątek. W Ps 15, 5, wyjaśniającym kto jest godzien stanąć przed Bogiem, zostało stwierdzone, że chodzi tu m.in. zarówno o tego, kto nie daje swych pieniędzy na lichwę, jak i nie pozwala przekupić się przeciw niewinnemu. W czasach Starego Testamentu dopuszczalne było jednak pożyczanie na procent poganom, u których lichwę powszechnie praktykowano: Od obcego możesz się domagać, ale od brata nie będziesz żądał odsetek, aby ci Pan, Bóg twój, błogosławił we wszystkim, do czego rękę przyłożysz w ziemi, którą idziesz posiąść (Pwt 23, 21).

Ostatnio zmieniany poniedziałek, 04 kwiecień 2016 12:31
dr Roman Zając

 

biblista, publicysta, jeden z twórców pierwszych edycji „Kalendarza Ekumenicznego”.

2 komentarzy

  • Link do komentarza Paula wtorek, 11 czerwiec 2019 01:05 napisane przez Paula

    Tu jest raczej mowa o tej chciwości z próżności a nie o zaspokojeniu podstawowych potrzeb a to różnica.Można mieć podstawy do życia i nadal być chciwym i chciwym i zazdrosnym ....znam takie Panie katoliczki co maja podstawy do życia a oczami zachłannie sa chciwe na wiecej bo ta albo inna Pani ma to albo tamto i tak w nieskoczoność...bo inna Pani ma czerwoną sukienkę a gdy przejdzie chciwość na czerwoną sukienkę to zazdrości domu innej Pani a gdy przejdzie chciwość na dom zazdrości pieniedzy innej Pani i tak chciwość próżna nie ma końca i prowadzi do zguby...można się domyśleć ze za chwilę bedzie zazdrościć chciwie czegoś nowego.... i nowego ...i potem znowu czegoś nowego.Niezaspokojenie chciwości.Widziałam te kobiety chciwe na własne oczy"modlą się pod figurą a diabła mają za skórą...a różańcem prawdopodobnie jakby mogły udusić.Przerażające są oczy tych kobiet pełnych chciwości... widziałam i to nie pochodzi od Pana Boga.Pycha chciwość zazdrość próżność a z nich najgorsza jest próżność czyli brak przylgnięcia do Pana Boga.

    Raportuj
  • Link do komentarza SW69 sobota, 09 czerwiec 2018 20:59 napisane przez SW69

    Czytam, czytam, czytam
    i widzę że chęć doskonalenia siebie, rozwijania talentów które przecież otrzymaliśmy od Najwyższego
    jest tendencyjnie sprowadzana do prymitywnej zachłanności - do gromadzenia, gromadzenia, gromadzenia /przedmiotów, pieniędzy, zaliczania kobiet/.
    Sam kiedyś musiałem wyjść z rodzinnego domu- bez żadnych majątków, spadków- i zatroszczyć się o mieszkanie (po prostu je kupić), jakieś środki lokomocji.
    A kiedyś pewien duszpasterz mnie ocenił - "przecież nie to jest najważniejsze w życiu"- a ja też mu zadaję pytanie:
    ile ksiądz zapłacił za dom- mieszkanie i jego wyposażenie, czy ksiądz sie nie obawia o utratę pracy ?

    Jak łatwo jest oceniać, sądzić innych. Nie mówiąc już o przesłaniach Biblii.

    Raportuj

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

  • Pokazujemy chrześcijaństwo w kontekście różnych duchowych doświadczeń. W programie poruszane są m.in. takie tematy jak uzdrowienia, opętania i egzorcyzmy, spotkania z aniołami, proroctwa, sny i wizje oraz inne doświadczenia realności i bliskości Boga. Strona internetowa programu

  • dr filozofii, publicysta, autor i współautor kilkunastu książek na temat filozofii i historii Kościoła.

  • teolog, antropolog, moralista, pracownik naukowo-dydaktyczny KUL

Już 59 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions