środa, 01 kwiecień 2015 18:10

Wolność w Chrystusie

Napisał

Zależność od Boga nie ogranicza ludzkiej wolności, lecz daje jej nieograniczonemożliwości.

 

Bracia, powołani zostaliście do wolności. Tylko nie bierzcie tej wolności jako zachęty do hołdowania ciału (Ga 5, 13). W ten sposób św. Paweł Apostoł zwracał się do mieszkańców Galacji w liście, w którym dużo pisał o wolności w Duchu Świętym. W innych listach także uczył, że każdy, kto przez chrzest został wszczepiony w Chrystusa, a więc niejako zanurzony w Jego śmierć, i ma udział w dokonanym przez Niego odkupieniu, zostaje wyzwolony z niewoli zepsucia, by uczestniczyć w wolności i chwale dzieci Bożych (Rz 8, 21; por. Ga 4, 7). To wszystko dokonuje się mocą Ducha Świętego, bo – jak stwierdza apostoł – gdzie jest Duch Pański – tam wolność (2 Kor 3, 17).

 

Wolność nie jest samowolą

 

Czym zatem jest wolność? Autorzy „Instrukcji o chrześcijańskiej wolności i wyzwoleniu «Libertatis conscientia»” Kongregacji Nauki Wiary (z 22 marca 1986 r.) stwierdzają, że spontaniczna odpowiedź na to pytanie brzmi: Wolnym jest ten, kto może czynić to, co chce, nie napotykając na przeszkody ze strony zewnętrznego przymusu, czyli jest nim w zasadzie ten, kto cieszy się pełną niezależnością. Przeciwieństwem wolności byłaby zatem zależność naszej woli od woli zewnętrznej (nr 25). To potoczne i dość powszechne rozumienie wolności prowokuje do postawienia ważnych pytań: czy człowiek zawsze wie, czego chce? I czy może czynić wszystko to, co chce? Wiadomo przecież, że człowiek doznaje zmiennych i chwilowych pragnień, które nie są jego rzeczywistą wolą. Nierzadko też pojawiają się sprzeczne zamiary i chęci. Przede wszystkim jednak – jak zauważają autorzy cytowanej instrukcji – człowiek na każdym kroku potyka się o ograniczenia własnej natury, toteż nierzadko więcej pragnie niż jest w stanie zrealizować. Nie wolno przy tym zapominać, że granicą wolności danej osoby jest wolność innej osoby, która ma taką samą godność i takie same prawa, jak wszyscy. Jest to podstawa elementarnego porządku społecznego, oparta na prostej i odwiecznej zasadzie: Nie czyń drugiemu, co tobie niemiło. Pan Jezus wyraził ją słowami: Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie! (Mt 7, 12). Wolności nie należy zatem pojmować jako absolutnej swobody działania. Wolność taka nie tylko jest niemożliwa, lecz byłaby również autodestrukcyjna, niesprawiedliwa i niebezpieczna dla innych.

Ostatnio zmieniany poniedziałek, 07 wrzesień 2015 10:42
ks. prof. Marek Chmielewski

doktor habilitowany, teolog, kierownik Katedry Duchowosci Katolickiej KUL 

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

  • biblista, członek Instytutu Nauk Biblijnych, rektor Wyższej Szkoły Teologicznej w Wiedniu, egzorcysta archidiecezji wiedeńskiej

  • psycholog o specjalizacji wychowawczej i sportowej, publicystka, autorka książki „Psychologia jak religia. Religia jak psychologia”

  • profesor nauk teologicznych, egzaminator prosynodalny, rekolekcjonista

Już 46 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions