środa, 02 październik 2019 13:06

Duch Święty objawia się przez charyzmaty

Na temat charyzmatów panują pewne stereotypowe i nieprawdziwe opinie. Najczęściej rozumie się je jako dary nadzwyczajne, a zatem takie, które występują sporadycznie i których nie musimy przyjmować...

Tymczasem św. Paweł w swoich pismach uświadamia nam, że są różne rodzaje łask, ale wszystkie pochodzą od tego samego Ducha Świętego. Co więcej, Apostoł jest przekonany, że wszystkie działania w Kościele i w naszym życiu mają początek w inicjatywie Boga, a nie w nas.

Samo słowo „charyzmat” pochodzi z języka greckiego i oznacza „działanie łaski” albo „hojny dar łaski”. Pismo Święte mówiąc o charyzmatach, akcentuje hojność Boga i nadprzyrodzone działanie Ducha Świętego,  by uzdolnić daną osobę do podjęcia konkretnego zadania dla dobra Kościoła. Za św. Pawłem tradycja Kościoła rozróżnia dwa sposoby działania (tzw. ekonomii) Pocieszyciela jako komplementarne: uświęcające i charyzmatyczne. Poprzez pierwsze dary Duch kształtuje w nas osobowość Jezusa, a poprzez drugie daje żywotność i jedność wspólnocie Kościoła. Nie ma zatem mowy, by chrześcijanin miał z założenia ignorować jedne czy drugie dary. Dobrze, że współcześnie na nowo odkrywa się te dwa działania Ducha Świętego jako równorzędne, a Dawcy wszelkich darów przyznaje się właściwe miejsce w ramach kultu chrześcijańskiego.

Duch Święty udziela się wszystkim

Charyzmaty ze swej istoty nie są po to udzielane, by ktoś miał je dla siebie zatrzymać, lecz by dana osoba była pomocnikiem Ducha Świętego. Specyfiką darów charyzmatycznych jest to, że Duch Święty ich udziela jak chce i komu chce, a następnie każdorazowo decyduje kiedy uaktywnić dany dar w człowieku. Wynika to z natury charyzmatycznego działania Ducha Świętego. Charyzmaty bowiem nazywamy darami tylko w sensie analogicznym, bo Pocieszyciel nie daje ich w taki sam sposób, jak ludzie dają sobie prezenty. Wiadomo, że gdy ktoś daje jakąś rzecz w prezencie, to się z nią rozstaje. Zupełnie inaczej jest z charyzmatami, bo gdy Duch Święty daje jakiś charyzmat, to na zasadzie stworzenia w danej osobie konkretnego „otwarcia” na jedno z Jego działań, aby była łatwym naczyniem przepływu Bożej łaski do innych. Mechanizm działania może przybliżyć następujące porównanie: gdy dla łaski uświęcającej człowiek ma być jak dzban otwarty, który przyjmuje wodę Ducha Świętego, tak przy charyzmacie Duch Święty chce, by dany człowiek był jak naczynie otwarte z obu stron, przez które On dosięga swoim działaniem różne osoby. Stąd charyzmaty są darami służebnymi, gdyż charyzmatyk nie jest ich posiadaczem, lecz sługą Ducha Pocieszyciela. Z tego powodu mówi się w teologii, że poprzez działanie charyzmatyczne Duch Święty cały czas objawia się Kościołowi i światu.

Ponieważ to Duch Święty decyduje jaki charyzmat jest właściwy dla danej osoby, pasterz wspólnoty, do której należy dana osoba, musi rozeznać charyzmat i zezwolić na jego użycie dla dobra wspólnoty. Rozeznający charyzmaty pasterze powinni zachować rozwagę, unikając z jednej strony łatwowierności, a z drugiej przesadnej podejrzliwości. Słowo Boże wzywa, by nie gasić ducha, ale wszystko starannie badać i zachowywać to, co dobre (por. 1 Tes 5, 12 i 19-21).

ks. dr hab. Krzysztof Guzowski

prof. Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. 

Najnowsze od ks. dr hab. Krzysztof Guzowski

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

Już 57 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions