środa, 02 wrzesień 2020 20:11

Czy Duch Święty jest Osobą?

Napisał

Przed kilkoma dniami miałem wątpliwą przyjemność gościć w progach swego domu dwóch świadków Jehowy. Podważali wiarę katolicką w Trójcę Świętą, a zwłaszcza podważali doktrynę o tym, że Duch Święty jest osobą. Twierdzili, że jest tylko energią Bożą. Co twierdzi na ten temat tradycja Kościoła i Pismo Święte?

Już w starożytności chrześcijańskiej obecne było przeświadczenie, że osoby Boże poznajemy z ich dzieł. Stanowiło to normalną drogę teologii chrześcijańskiej, która opierała swe orzeczenia na danych Objawienia; nie tylko interesowano się tym, co Bóg objawił, ale i tym, w jaki sposób się objawił? Przyglądając się dziełom Ducha Świętego w historii zbawienia, należy stwierdzić, że sam charakter tych dzieł uniemożliwia poprawną interpretację zbawienia bez uwzględnienia Jego osobowości. Dlaczego? Oto kilka najprostszych odpowiedzi.

W Piśmie Świętym jest mowa o udziale Ducha Świętego w stworzeniu świata (Rdz 1, 2), o tym, że dopełnia rozpoczęte dzieła (Za 4, 6); że jego dziełem jest nauczanie (J 16, 13), prowadzenie (Iz 48, 16; Rz 8, 14), pocieszanie (J 14, 26).  Duch sprawia modlitwę (Rz 8, 26), przekonuje świat o grzechu, sprawiedliwości i sądzie (J 16, 8), powstrzymuje grzech (Rdz 6, 3; Iz 59, 19; 2 Tes 2, 7), wydaje rozkazy (Dz 8, 29; 13, 2; 16, 7) itp. Te opisy sposobów działań potwierdzają, że Duch Święty jest rzeczywistą osobą. Sama energia bezosobowa nie stwarza, nie dopełnia rozpoczętych dzieł, nie naucza, nie prowadzi, nie modli się, ani nie nakazuje. Samo powstanie Pisma Świętego, a tym bardziej jego treść i nauczanie są natchnione przez Ducha Świętego, dlatego koniecznie należy uznać, iż autor Pisma Świętego jest Osobą.

Drugą grupę argumentów stanowi sama struktura języka biblijnego. W Piśmie Świętym zaimki osobowe używane są w odniesieniu do Ducha Świętego w taki sposób, by potwierdzić Jego osobowość. W Nowym Testamencie greckie słowo pneuma jest rodzaju nijakiego, jednakże w kilku wypadkach zastosowany został zaimek rodzaju męskiego (J 15, 26; 16, 13-14), co oznacza, że odnosi się on do osoby. Zaimki względne zostały użyte w podobny sposób w Ef 1, 13-14. Te dowody potwierdzają, że Duch Święty jest powszechnie w Piśmie Świętym postrzegany jako osoba. Nie jest to na pewno zabieg personifikacji, z którego korzysta się w literaturze, zwłaszcza w poezji.

o. prof. Krzysztof Guzowski

założyciel wspólnoty kontemplacyjnej Słudzy Ducha Pocieszyciela, profesor teologii na KUL, rekolekcjonista propagujący nabożeństwo do Ducha Świętego


Drodzy Czytelnicy,

okladka E099 1120

wspierajmy się nawzajem w tym trudnym czasie! Temat nowego numeru „Miesięcznika Egzorcysta to Śmierć - brama do życia. Zakupów możesz dokonać w naszej księgarni internetowej MONUMEN.PL

Polecamy

  • najnowszy numer „Miesięcznika Egzorcysta”, również w wersji cyfrowej.
  • prenumeratę „Miesięcznika Egzorcysta” w wersji papierowej lub cyfrowej
  • duży wybór książek oraz archiwalne numery miesięcznika, także w wersji cyfrowej oraz
  • dewocjonalia.

Nie musisz wychodzić z domu. „Miesięcznik Egzorcysta” i książki prześlemy na Twój adres.

Bądźmy razem

Zespół „Miesięcznika Egzorcysta”

Wszystkie numery

Piszą dla nas

  • historyk i teolog sztuki, autor licznych publikacji oraz recenzji teatralnych i filmowych

  • profesor teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, założyciel wspólnoty kontemplacyjnej Słudzy Ducha Pocieszyciela, rekolekcjonista propagujący nabożeństwo do Ducha Świętego 

  • biblista, członek Instytutu Nauk Biblijnych, rektor Wyższej Szkoły Teologicznej w Wiedniu, egzorcysta archidiecezji wiedeńskiej

Już 67 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem