sobota, 27 lipiec 2019 09:27

Igranie symbolami okultystycznymi

Moje dziecko w piątej klasie szkoły podstawowej miało sprawdzian z ortografii. Oparty był on na tekście, którego treść mówiła o wróżkach i czarach: Najtrudniejszym ćwiczeniem dla wróżek jest siadanie na brzegu tęczy. Niektóre mają również kłopot z kichnięciem, które musi zdmuchnąć żółty, gwiezdny kurz, nie mówiąc o takich drobiazgach, jak wywołanie burzy z grzmotami i piorunami. To dla wróżki – nawet tej początkującej – żadna sztuka. Przyznają to wszystkie uczestniczki kursów czarowania. Jeśli nie wierzycie, zapytajcie znajomą wróżkę, jak to było z nauką czarów. Czy przy okazji nauki poprawnej pisowni nie upowszechnia się ezoteryzmu? Czy jest to bezpieczne dla dzieci?

List przytoczony przez czytelnika pokazuje, jak eufemizmy i uproszczenia obecne w literaturze i kulturze łatwo i bezmyślnie zamazują różnicę pomiędzy magią realistyczną a magią metaforyczną. Wróżka bajkowa jest mylona z wróżbitką z Dziejów Apostolskich (Dz 16, 16), egzorcyzmowaną przez św. Pawła, gdyż miała złego ducha Pytona, który wróżył. Bajkowy czarodziej jest mylony z czarnoksiężnikiem Szymonem Magiem, którego osądził negatywnie św. Piotr. Widać to szczególnie w Harrym Potterze, który nie był czarodziejem, ale czarnoksiężnikiem, używającym zakazanych i niebezpiecznych mocy tajemnych.

Ignorancja w tej materii, pomieszanie pojęć oraz lekceważenie symboliki okultystyczno- -satanistycznej mogą być przyczyną wielu problemów wśród dzieci i młodzieży. Ta zawiniona ignorancja może być niestety także obecna u nauczycieli. Coraz więcej dzieci, młodzieży, a także studentów jest zniewolonych duchowo. Korzystają z pomocy egzorcystów pomiędzy jedną a drugą lekcją lub bezskutecznie wałęsają się po klinikach psychiatrycznych, spotykając się ze szczerą bezradnością psychiatrów i terapeutów.

Język symboliczny okultyzmu wyraża rzeczywistość okultyzmu. Podobnie jak symbole satanizmu. Szczególnie igranie symboliką satanistyczną otwiera na realny świat ciemności. Świadomy satanizm najszybciej i najgłębiej otwiera na ingerencje demoniczne. Igranie z symbolami satanistycznymi stanowi więc nie tylko zawinioną propagandę tej ideologii, ale też może przygotowywać inicjacyjne otwarcie na świat ciemności. W tym sensie samo igranie z satanizmem jest jednym z najcięższych grzechów przeciwko Bogu i człowiekowi oraz otwarciem się na opętanie demoniczne, co wykazuje praktyka egzorcystów ma całym świecie.

Oswajanie dzieci z klimatem satanizmu

Profaniczny kult czarnej mszy oraz klimat satanizmu obecne są w kultowej kreskówce (przeznaczonej dla dorosłych, a oglądanej przez 80 proc. dziesięciolatków) pt. „Włatcy móch” („władca much” jest jednym z określeń Belzebuba w Biblii). Roi się w niej także od niespotykanych nigdzie w takiej kumulacji wulgaryzmów i bluźnierstw (granica między jednym a drugim jest wąska, a czasami żadna). Jest ona propagowana pod egidą głównego bohatera Czesia (istnieją już sprzedawane dla dzieci maskotki tej postaci), który jest żyjącym na cmentarzu trupem (zombie), co także przywołuje tematy związane ze światem ciemności.

Na szczęście autor kreskówki niedawno się nawrócił i złożył publiczne świadectwo swego nawrócenia. Duchowość demoniczna ukrywa się dziś także pod symbolami wampirów czy wilkołaków, co może być zagrożeniem dla dzieci i młodzieży. Niebezpieczne jest używanie imion szatana, które występują w Biblii: szatan, demon, diabeł, Lewiatan czy Behemot. Nie powinno się tymi imionami szatana nazywać dzieł kultury czy instytucji usługowych. Nie należy używać satanistycznych imion czy pseudonimów.

ks. Aleksander Posacki SJ

filozof, teolog, wykładowca akademicki, znawca historii mistyki, nowych ruchów religijnych i sekt, demonologii oraz problematyki okultyzmu i ezoteryzmu. Prowadzi wykłady na licznych uniwersytetach w Polsce (m. in. na KUL, Ignatianum) i za granicą. Jest konsultantem egzorcystów katolickich w kraju i za granicą oraz wykładowcą m. in. na Międzynarodowych Zjazdach Egzorcystów organizowanych przez międzynarodowe Stowarzyszenie Egzorcystów, założone przez ks. Gabriele'a Amortha.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

  • specjalizuje się w duchowości karmelitańskiej, szczególnie w dziełach św. Teresy od Jezusa jako współtłumacz i komentator poprzez konferencje, rekolekcje i wykłady.

  • lekarz, doktor medycyny, etyk, teolog. Publikuje w czasopismach naukowych zagadnienia ze styku medycyny, filozofii i teologii. Zajmuje się neurologicznymi kryteriami śmierci człowieka. 2012-16 był wykładowcą teologii moralnej i bioetyki na Angelicum w Rzymie. Główne książki: Medycyna na krawędzi (2011), Człowiek umiera tylko raz (2013)

Już 57 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions